1394/05/21 16:05

هپاتیت B

هپاتیتB:

هپاتیت B ،آسیب و التهاب سلول های کبدی در اثر ویروس هپاتیت  B می باشد

حدود 400 میلیون نفر در جهان به این ویروس آلوده هستند.جهان از لحاظ شیوع این هپاتیت به سه قسمت مناطق با شیوع بالا ،متوسط،و پایین تقسیم شده است؛که ایران در منطقه با شیوع متوسط قرار گرفته است.

آلودگی با این ویروس می تواند به شکل های بالینی حاد و مزمن خود را نشان می دهد.

هپاتیت B  حاد:

به مواردی اطلاق می شود که ویروس در کمتر از شش ماه پس از آلوده کردن فرد  از بدن وی پاک می گردد در این حالت ساختمان و عملکرد کبد طبیعی باقی  مانده و معمولا احتیاج به درمان ندارد.اکثر موارد  ابتلا به هپاتیت حاد بدون علامت بوده و به نوع مزمن تبدیل نمی شود .؛ اما هپاتیت حادی که  در دوران نوزادی از مادر آلوده  گرفته  میشود  اغلب  بدون علامت بوده و مزمن  می شود. نوع علامتدار هپاتیت حاد  اغلب درکسانی  دیده می شود که عفونت را در سنین بالاتردر کودکی  و  بزرگسالی کسب می کنند.

 هپاتیت B مزمن:

زمانی است که ویروس بیشتر از شش ماه در بدن باقی می ماند و سیستم ایمنی بدن نمی تواند ویروس را از بین ببرد.این نوع هپاتیت می تواند همراه با آسیب به سلول های کبدی (هپاتیت فعال) یا بدون آسیب به سلول های کبدی(هپاتیت غیر فعال )باشد.اکثر موارد هپاتیت مزمن  بویژه از نوع غیر فعال  در کسانی دیده می شود که در نوزادی به این ویروس آلوده شده اند.در اغلب موارد ویروس به صورت خاموش در کبد باقی مانده و گاها بطور خود بخود از بدن پاک می گردد؛اما در بعضی از موارد ویروس بطور خودبخود یا با ضعف سیستم ایمنی مجددا فعال شده و منجر به آسیب سلول های کبدی می گردد؛  به همین دلیل مراجعه منظم به پزشک و بررسی های کبدی جهت تشخیص این موارد توصیه می گردد

علایم بیماری:

 اکثر موارد ابتلا به هپاتیت حاد  B بدون علامت بوده و علایم اکثرا در کسانی که در دورۀ کودکی و بزرگسالی به این عفونت آلوده می شوند دیده می شود

  بیماری  معمولا  با علایمی غیر اختصاصی  مانند بی اشتهایی، تهوع ، استفراغ، خستگی، بی حالی، دردهای مفصلی و عضلانی، سردرد،گلو درد ، سرفه، آبریزش بینی و تب مشابه علایم سرما خوردگی و آنفلوآنزا در  یک فاصله  زمانی دو تا سه ماهه پس از ورود ویروس به بدن شروع شده و  بتدریج با زرد شدن چشم های بیمار کاهش می یابد.درد قسمت فوقانی و راست شکم ممکن است دیده شود.بیماری در نهایت در اکثر موارد پس از گذشت حدود یک تا سه ماه خوب می شود اما در موارد اندکی ویروس در بدن باقی مانده که به نوع مزمن تبدیل میشود.شایعترین علامت نوع مزمن این ویروس خستگی است اما بی حالی و بی اشتهایی و گاها درد خفیف  قسمت فوقانی و راست شکم  ممکن است دیده شود.از آنجایی که اکثر موارد ابتلا به هپاتیت حاد B بدون علامت می باشد بسیاری از افرادی که ویروس در بدن آن ها به نوع مزمن تبدیل می شود از زمان آلوده شدن خود اطلاعی نداشته و در آزمایشات چکاب کبدی متوجه ابتلا به این ویروس می شوند.

 روش های انتقال ویروس:

 1-انتقال توسط سوزن آلوده :

هر عملی که باعث تلقیح خون یا مایعات بدن  فرد آلوده به ویروس به زیر پوست شود مانند تاتو، خالکوبی  وسوراخ کردن گوش .

2- انتقال از طریق  روابط جنسی:

شریک جنسی آلوده می تواند این بیماری را منتقل کند.

3- انتقال از مادر به نوزاد

4- انتقال از طریق سوزن آلوده در بیمارستان ها

5-انتقال از طریق خون و فرآورده های خونی

6-انتقال از طریق پیوند اعضاء

7-انتقال از طریق تماس با وسایل  آلوده به ویروس:

مانند استفاده از لوازم شخصی مشترک مانند مسواک،ناخن گیر،تیغ اصلاح،وسایل دندانپزشکی آلوده

هپاتیت B از راه های زیر انتقال نمی یابد:

استفاده از ظروف مشترک غذا یا لیوان آب

عطسه یا سرفه

تماس های معمولی مانند دست دادن و تماس در محیط کار

شیر دادن (در صورت عدم وجود خراش یا زخم در روی سینۀ مادر)

راه های پیشگیری:

خوشبختانه این ویروس واکسن دارد و با انجام واکسیناسیون به موقع ومناسب می توان از ابتلا به این ویروس جلوگیری کرد.

اعضای خانوادۀ افراد بیمار  از جمله همسر ،فرزندان،خواهر و برادر یا شریک جنسی که در تماس نزدیک با بیمار هستند باید از نظر این ویروس بررسی شده و در صورت سالم بودن واکسن دریافت کنند.

اشخاص دارای ارتباطات جنسی متعدد و معتادان تزریقی  و کار کنان بیمارستان ها و مراکز نگهداری افراد باید واکسینه شوند.

دیگر راههای پیشگیری:

از وسایل شخصی دیگران شامل تیغ اصلاح،مسواک،و ناخن گیر استفاده نکنید و افراد آلوده نباید وسایل شخصی خود را در معرض استفاده  دیگران قرار دهند.

از زخم ها ،خراش ها و طاول های پوستی خود مواظبت کنید.

از سرنگ های مشترک استفاده نکنید

 از مراجعه به  مراکز پزشکی و  دندانپزشکی  غیر مجاز  بپرهیزید   و در صورتی که  به ویروس آلوده هستید آنها را از بیماری خود مطلع سازید.

عوارض:

نارسایی کبدی و سیروز از عوارض این ویروس در صورت عدم درمان به موقع می باشد.

در صورت ابتلا به این ویروس چه اقداماتی باید انجام داد؟

1-پیشگیری از ابتلا به سایر بیماری ها: ابتلا به هپاتیت های ویروسی مانند C وA و ابتلا  به ویروس ایدز برای بیماران با هپاتیت B خطرناک است.بنابراین واکسیناسیون بر علیۀ ویروس هپاتیت A واقدامات پیشگیرانه برای ابتلا به هپاتیت C و ایدز در افراد مبتلا به هپاتیت B مفید است.

2-دقت در مصرف الکل و داروها:کبد در متابولیسم و پاکسازی بعضی از مواد از خون نقش دارد اما ابتلا به هپاتیت B ممکن است سبب کاهش عملکرد طبیعی کبد گردد؛در این صورت اثر سمی الکل و برخی داروهای گیاهی و شیمیایی بر کبد افزایش می یابد.مصرف الکل باعث تشدید  سرعت پیشرفت آسیب کبدی می شود؛از این رو باید از مصرف الکل اجتناب کرد.

همچنین از مصرف خودسرانه  بعضی از داروها ،ویتامین ها وگیاهان داروئی بدلیل آسیب های احتمالی به کبد  باید اجتناب کرد.

3-داشتن خواب و آرامش کافی:بیماران مبتلا به هپاتیت B بدلیل ترس از وجود یک بیماری مزمن کبدی و عوارض داروئی ممکن است دچاراختلالات خواب و مشکلات روحی و افسردگی شوند.بنابر این استراحت و داشتن آرامش و ورزش کافی و مراجعه به  پزشکان مربوطه ممکن است در درمان افسردگی کمک کننده باشد.

 

 

 

درمان:

هدف از درمان هپاتیت B محدود کردن و جلوگیری کردن از آسیب رساندن بیشتر ویروس به کبد ونه ریشه کن کردن آن است؛،چرا که ویروس معمولا با درمان داروئی ریشه کن نمی شود.

درمان بستگی به حاد یا مزمن بودن ویروس،میزان افزایش  آنزیم های کبدی،تعداد ویروس در بدن  و شدت آسیب کبدی همراه دارد؛بنابر این دارو درمانی ممکن است در تمام موارد ابتلا به ویروس ضروری نباشد.
تعیین وقت اینترنتی
نام
تلفن شما (الزامی)
پیام شما
ارتباط با ما
    میدان ونک، خ ملاصدرا، خ پردیس شرقی، ساختمان پردیسان، پلاک 14، طبقه 5



  جواب دهی تلفن همه روزه از 9 صبح تا 9 شب
مراجعه و پذیرش حضوری فقط با تعیین وقت قبلی
نظر شما درباره این مطلب
نام :
پست الکترونیکی :
وب سایت :
متن :

تصویر :

برچسب ها :